เช็กลิสต์เปิดออฟฟิศ

เช็กลิสต์นี้สร้างจากอะไร

เช็กลิสต์ที่ใช้ได้จริงต้องตอบสามคำถามในบรรทัดเดียว คือ รายการนั้นคืออะไร ต้องมีกี่ชิ้น และราคาต่อหน่วยเท่าไร

รายการที่ตอบได้แค่คำถามแรกถูกตัดทิ้ง เพราะคนที่ตั้งออฟฟิศตัดสินใจด้วยงบรวม ไม่ใช่ด้วยชื่อประเภทของของ

ทุกแถวในลิสต์นี้ผ่านสองชั้น ชั้นแรกคือมีขายในไทยจริง โดยดูราคาต่อหน่วยที่ถูกที่สุดที่พบ ณ วันเช็ก ชั้นที่สองคือมีจำนวนอ้างอิงต่อออฟฟิศสิบคน

ตัวเลขสองตัวนี้ทำให้ลิสต์ขยับได้เมื่อราคาตลาดเปลี่ยนหรือขนาดทีมเปลี่ยน ไม่ใช่ลิสต์ที่เขียนครั้งเดียวแล้วใช้ต่อได้เรื่อย ๆ

กลุ่มงานไหนที่ต้องปิดก่อน

แปดกลุ่มงานในลิสต์นี้ไม่เท่ากัน งานเอกสาร งานพิมพ์ และงานไอที คือกลุ่มที่ว่างแล้วงานเดินไม่ได้

ป้ายชื่อพนักงานกับกล่องรับเอกสารราคาหลักสิบถึงหลักร้อย แต่คนที่ไม่มีใช้จะเสียเวลาหาของและเสียงานพิมพ์ทั้งแผ่น

งานจัดเก็บ งานทำความสะอาด งานความปลอดภัย และงานพักผ่อนหรือครัว เป็นกลุ่มที่เลื่อนได้หนึ่งถึงสองสัปดาห์โดยงานยังไม่หยุด

ลำดับการซื้อจึงไม่ควรเดินตามราคาจากถูกไปแพงอย่างเดียว ให้ไล่ตามกลุ่มที่ว่างก่อน แล้วใช้ราคาต่อหน่วยจัดก้อนงบข้างในอีกครั้ง

วิธีนี้กันอาการซื้อของราคาถูกครบทุกอย่าง แต่ไม่มีของชิ้นที่งานต้องการจริง

กับดักที่เจอบ่อยเวลาเช็กของ

กับดักแรกคือยึดราคาที่เคยเห็น ราคาที่ต่างกันเกินสิบเปอร์เซ็นต์ระหว่างสองวันเช็กถือเป็นข้อมูลคนละชุด

กับดักที่สองคือนับจำนวนผิดแบบ ของหนึ่งชิ้นต่อทีมกับหนึ่งชิ้นต่อคนต่างกันสิบเท่าในออฟฟิศสิบคน แต่มักถูกเขียนรวมว่าต้องมีหนึ่งอย่าง

กับดักที่สามคือลืมของที่ใช้ร่วม ที่เจาะกระดาษต้องมีกระดาษสำเนา เครื่องพิมพ์ต้องมีตลับหมึก และตู้เอกสารต้องมีกุญแจสำรอง

ของที่ใช้ร่วมราคาต่อหน่วยต่ำ แต่มาปรากฏในบิลรวมทีหลังเสมอ ถ้ายังไม่เห็นงบรวมของทั้งออฟฟิศ ให้อ่านตารางราคาต่อหน่วยเป็นแถวตั้งต้น แล้วค่อยตัดรายการที่กลุ่มงานไม่ว่างออก

การเห็นงบสามก้อนก่อนซื้อ มีผลต่อการตัดสินใจมากกว่าการจำรายชื่อทั้งหมดในลิสต์